Dwangbehandeling - Medical Groep

Dwangbehandeling

Een dwangbehandeling is een behandeling of maatregelen tegen de wil van de patiënt, cliënt of zijn vertegenwoordiger in, zoals dwangmedicatie of fixatie. Dwangbehandeling is alleen mogelijk tijdens een gedwongen opname in een zorginstelling, via een inbewaringstelling (ibs) of een rechterlijke machtiging (rm). Buiten de instelling is dwang niet mogelijk. 

Het is niet zo dat iedereen die gedwongen wordt opgenomen, ook een dwangbehandeling krijgt. Het is mogelijk dat iemand gedwongen wordt opgenomen, maar wel instemt met de behandeling. Dan is er sprake van een vrijwillige behandeling bij een gedwongen opname. 

Dwangbehandeling is heel ingrijpend en mag alleen worden toegepast als er echt geen andere mogelijkheid is. De specialist moet altijd nagaan of er andere, minder ingrijpende alternatieven zijn. De psychiater moet in het behandelplan motiveren waarom de dwangbehandeling noodzakelijk is. Een voorbeeld van een dwangbehandeling is dat iemand met schizofrenie gedwongen wordt om zijn medicatie in te nemen. Of dat een anorexiapatiënt gedwongen wordt gevoed met sondevoeding. De patiënt krijgt schriftelijke uitleg over de dwangbehandeling. Daarop staat dat hij een klacht in kan dienen of contact kan opnemen met de patiëntenvertrouwenspersoon.